Bezprizorni
· Na ulicach rosyjskich miast żyje kilka milionów bezdomnych dzieci. Od 80 lat nikt nie potrafi uporać się z tym wstydliwym problemem.


Ulicznicy
· Pierwszym współpracow­nikiem pani Ani została Tania, absolwentka socjologii, jednocześnie koleżanka z wojewódz­kiego Sanepidu. Chcąc znaleźć następ­nych, dr Nowak zaczęła przesiadywać w pubach. Nie interesowali jej przypadkowi ludzie z ogłoszenia. Praca miała być specjalna, dlatego ludzie do niej także musieli być specjalni. W jednym z pubów barman, pan Olek, poznał ją z Darkiem. - Po pierwszej rozmowie w ogóle nie wiedziałem, o co chodzi - śmieje się Darek. Ale ponieważ nie miał pracy, był otwarty na wszystko. I tak został pracowni­kiem ulicznym, streetworkerem.


Dzieci z szansą
· Są jak wypłoszone zwierzaki. Zwykle z przyczepioną do rękawa plastikową torebką birolu, taniego rozpuszczalnika do wąchania. Trudne dzieci z patologicznych rodzin. Na pytania szkolnych psychologów, co tam w domu, odpowiadają: że mama "śpi na gorąco", to znaczy bez przerwy pije, że przyszedł nakaz eksmisji, że brat się powiesił. Wieczorem wracają ze świetlicy Szansa do ceglanych familoków, w których co dzień od nowa wali się ich życie.


Dorosłe Dzieci
· Mają po 8-15 lat, ale są już głównymi żywicielami rodzin. Płacą czynsz i inne należności, kupują żywność i ubrania dla młodszego rodzeństwa, wy­płacają "rentę" rodzicom. Na początku starają się zarabiać legalnie: myją szyby samochodów, odstawiają wózki w supermarketach, sprzedają karty parkingowe, zbierają aluminiowe puszki. Większość szybko jednak zaczyna się utrzymywać wyłącznie z kradzieży, handlu narkotykami i alkoholem, wymuszania haraczy od rówieśników, prostytucji. Tygodnia­mi nie pojawiają się w szkole. Policja zna dzieci, przywódców młodocianych gan­gów, zarabiających ponad 3-4 tys. zł miesięcznie. Zwykle są to jednak pieniądze nie przekraczające 1,5 tys. zł. Według danych policyjnych izb dziecka oraz sza­cunków pomocowych organizacji poza­ rządowych, dorosłe życie prowadzi w Polsce około miliona dzieci. Większość z nich mieszka w dużych miastach.


Dziedziczna niezaradność
· Sytuację dzieci inaczej oceniają posłowie, a inaczej rodzice.


Ulica nie jest dla dzieci
· Zarabiają na życie żebrząc, odprowadzając wózki przy supermarketach, myjąc szyby samochodowe lub kradnąc. Zazwyczaj piją alkohol i wąchają klej. Mają od kilku do kilkunastu lat. Mówi się o nich dzieci ulicy, bo wychowuje je ulica.


Siostry od upadłych aniołów
· Streetworker musi być komunikatywny, charyzmatyczny, silny emocjonalnie i w jakiś sposób atrakcyjny dla tych, wśród których ma pracować - narkomanów, prostytutek, członków subkultur.


Gorsze Dzieci
· "Gorsze dzieci" - ofiary odrzucenia uczuciowego, przemocy fizycznej, alkoholizmu, biedy, zaniedbań wychowawczych - są dla społeczeństwa niczym wyrzut sumienia. Jaskrawą odstają bowiem od przeciętnej, od rówieśników adorowanych i hołubionych, którzy - jak pokazują badania - są jednocześnie głównym przedmiotem dumy statystycznej polskiej rodziny i główną lokatą rodzinnych dochodów. Te "gorsze" niejednokrotnie mają już wypisany wyrok na całe życie: gdy podrastają, kopiują najgorsze zachowania rodziców, często też same popełniają przestępstwa, z najcięższymi włącznie. Ale właśnie dlatego, że stanowią margines - w statystycznym i policyjnym znaczeniu tego słowa -powinniśmy znaleźć sposób, jak im pomóc. Sposób, aby je wyrwać z feralnego kręgu degradacji.


Niebezpieczny seks
· Specyfika pracy streetworkera z dziećmi uprawiającymi prostytucję to nie tylko profilaktyka chorób przenoszonych drogą płciową i zakażeń HIV, to przede wszystkim próba pokazania, że można żyć inaczej.


Mapa biedy
· Zjawisko biedy dzieci a zagrożenie wykluczeniem społecznym w przyszłości. Mapa biedy - rozmieszczenie i zakres biedy wśród dzieci na terenie województwa łódzkiego.


Pomoc dzieciom ulicy; doświadczenia organizacji pozarządowych
· W niniejszej broszurze przedstawiamy informacje na temat standardów pracy z dziećmi ulicy, stosowanych przez organizacje tworzące sieć Programu „Dzieci Ulicy”. Organizacje te promują pracę wysokiej jakości, opartą na konkretnych metod, np.: socjoterapii, społeczności korekcyjna, nawiązywaniu kontaktu opartego na zaufaniu z podopiecznym i jego rodziną, szkoleniu kadry i tworzeniu zespołu w liczbie odpowiedniej do potrzeb podopiecznych, kontroly pracy wolontariuszy. W broszurze zamieściliśmy opis rozwoju poszczególnych organizacji i metod pracy praktycznie od początku ich działania.


Dzieci Śmieci
· To była jedyna w Polsce przystań dla dzieci trudnych. Ale dorośli znowu nie dotrzymali danego im słowa. Starosta nie ma czasu. Marszałek jest w delegacji, napisał do ministra. Minister jest zajęty, to sprawa drugiego ministra. Drugi minister się nie orientuje. Trzeba pytać dyrektora departamentu. Dyrektor departamentu: to sprawa starosty albo marszałka. Starosta nie ma czasu, marszałek napisał przecież do ministra...


Raport "Bieda dzieci w Polsce i w Unii Europejskiej"
· Ile dzieci w Polsce żyje poniżej granicy ubóstwa, ile jest niedożywionych, a dla ilu ulica stała się domem...? Najnowsze wyniki badań dotyczące ubóstwa dzieci prowadzone przez Zespół Katedry Socjologii Ogólnej Uniwersytetu Łódzkiego pod kierownictwem prof. dr hab. Wielisławy Warzywody-Kruszyńskiej.