Definicje

Istnieje wiele definicji "dzieci ulicy". Poniżej prezentujemy kilka z nich - naszym zdaniem najtrafniejszych i najciekawszych. Jeśli jednak mają Państwo inne definicje, którymi chcielibyście się podzielić, prosimy o przesłanie ich na adres


Definicja stworzona przez zespół ekspertów w ramach Programu "Dzieci Ulicy"

DZIECI ULICY - KIM SĄ?
Dzieci Ulicy spędzają praktycznie cały czas na ulicy. W domu właściwie tylko nocują. Na ulicy znajdują („załatwiają”) wszystko – od pieniędzy począwszy, a na żywności, zabawkach i ubraniach skończywszy. Nie znają wartości pieniądza i rzeczy. Znajdują przyjemność w niszczeniu mienia. Często są członkami nieformalnych grup dziecięcych, gdzie obowiązuje "kult siły", wdają się w bójki lub napady na przypadkowych ludzi. „Zarabiają” głównie żebrząc i kradnąc. Zdobytymi towarami handlują między sobą lub na bazarach. Część dzieci eksperymentuje z alkoholem, klejami i używkami, gdyż brak zajęć i opieki, sprawia, że staje się to atrakcyjną formą spędzania czasu. Prawie wszystkie dzieci ulicy mają poważne kłopoty w szkole z powodu wagarów, agresji i niskich możliwości intelektualnych spowodowanych zaniedbaniem wychowawczym. Powielają styl życia swoich rodziców, stając się marginesem społecznym. Brak prawidłowych wzorców w rodzinie powoduje, że dzieci nie potrafią nawiązywać bliskich i konstruktywnych relacji z rówieśnikami.


Definicja przyjęta przez Radę Europy, cytowana przez Rzecznika Praw Dziecka

Dzieci ulicy to dzieci poniżej osiemnastego roku życia, które przez krótszy lub dłuższy czas żyją w środowisku ulicznym. Przenoszą się z miejsca na miejsce, nawiązując kontakt z grupą rówieśniczą lub innymi osobami na ulicy. Oficjalny adres tych dzieci to adres rodziców lub jakiejś instytucji socjalnej. Mają słaby lub żaden kontakt z rodzicami, przedstawicielami szkół i instytucji wspomagających, które są za nie odpowiedzialne.


Kategorie młodzieży zagrożonej - Definicja Banku Światowego z "Street Children: Promising Practices and Approaches", Elena Volpi, World Bank Institute, 2002 

Młodzież w pierwszej grupie ryzyka jest wciąż jeszcze przywiązana do rodziny, szkoły i społeczności, ale z powodu biedy lub innych czynników jej sytuacja może być w przyszłości zagrożona.

Młodzież w drugiej grupie ryzyka ma słabsze więzy ze społecznością i jest już narażona na pewne konkretne ryzyko (np. porzucenie szkoły, wykorzystywanie, praca dzieci).

Młodzież w trzzeciej grupie najwyższego ryzyka to ci, dla których jedno bądź więcej z wymienionych powyżej zagrożeń stało się realne. Ich więzy ze społeczeństwem i rodzina są poważnie osłabione lub zostały zerwane.